Bi'sey

bütün yolculuk boyunca hasret ayrılmadı benden

bütün yolculuk boyunca hasret ayrılmadı benden
gölgem gibi demiyorum
çünkü hasret yanımdaydı zifiri karanlıkta da
ellerim ayaklarım gibi de değil
uykudayken yitirirsin elini ayağını
ben hasreti uykuda da yitirmiyordum
bütün yolculuk boyunca hasret ayrılmadı benden
açlıktı, susuzluktu demiyorum
sıcakta soğuğu, soğukta sıcağı aramak gibi de değil
giderilmesi imkânsız bir şey
ne sevinç ne keder
şehirlerle bulutlarla türkülerle de ilgisiz
içimdeydi dışımdaydı
bütün yolculuk boyunca hasret ayrılmadı benden
zaten elimde ne kaldı bu yolculuktan
hasretten gayrı

üzgünüm

Ben sana yanlış bir yerden edilmiş büyük bir yemin gibiydim
Beni hep aynı yerimden yaralayan o eve yinede döneyim istedim
Ahh benim sesimle söylesemde inanmazlar benzemiyor çünkü bir dile
Döndüğüm, döndüğüm ama döndüğüm,döndüğüm bu sema sensin döndüğüm..
Sen benim kara ömrümü vuran suyumu harelendiren sevincimdin
Onu sevebileceğinin en yücesiyle sevdin..
Titreme daha fazla kalbim..
Bağışla kendini artık, onu da bırak gitsin..
O senin en ezel gününden kaderin
Sen onu nasılsa bin kere daha seveceksin..

sometimes

“We sometimes encounter people, even perfect strangers, who begin to interest us at first sight, somehow suddenly, all at once, before a word has been spoken.”

Fyodor Dostoyevsky